Mogłoby się wydawać, że galwanizacja jest wykorzystywana tylko w przemyśle. Musimy jednak pamiętać, że została ona wynaleziona przez włoskiego lekarza, a nie jakiegoś inżyniera. Łatwo się domyślić, że ma ona więc zastosowanie również w medycynie. Wyróżnia się dwa rodzaje galwanizacji. Pierwszy z nich to galwanizacja anodowa – zmniejszająca pobudliwość włókien nerwowych oraz katodowa – zwiększająca ukrwienie naczyń krwionośnych. Galwanizacja jest to jedna z metod elektroterapii, która leczy za pomocą prądu stałego przepływającego między dwoma elektrodami. Galwanizacja ma zastosowanie przy leczeniu porażeń, nerwobólów, zaburzeń krążenia i zapaleń nerwów. Czas trwania jednego zabiegu to od pięciu do dwudziestu minut. Jest on uzależniony od miejsca, w którym się go wykonuje. Terapia przy użyciu galwanizacji, wymaga od dziesięciu do dwudziestu zabiegów. Prąd jakiemu zostaje poddany pacjent wywołuje u niego zwiększenie przepuszczalności błon w tkankach, co prowadzi do zwiększenia metabolizmu, a następstwem tego jest lepsze odżywianie tkanek. Dzięki temu galwanizacje można również stosować przy zaniku mięśni. Procesy galwanizacyjne mają również swoje zastosowanie w przemyśle kosmetycznym.